Pisanie może być spokojnym rytuałem, który domyka dzień. Może też stać się momentem, w którym wreszcie słyszysz siebie bez poprawiania, bez tłumaczenia, bez udawania, że wszystko jest w porządku. Coraz więcej kobiet sięga po notes: zapisuje myśli po trudnym spotkaniu w pracy, robi poranne notatki, nazywa emocje, próbuje złapać oddech, kiedy lista spraw nie ma…
Są takie rozmowy, które zaczynają się od jednego pytania: „Czy po tym, jak piszę literę A, da się powiedzieć, jaka jestem?”. I ja to pytanie rozumiem. Wiele osób chce prostego klucza, jednego znaku, jednego skrótu. Szczególnie wtedy, gdy są w życiowym przeciążeniu, w utknięciu, w zmianie, w kryzysie albo w miejscu, w którym już nie…
Kiedy myślimy o początkach pisma, łatwo zobaczyć w wyobraźni glinianą tabliczkę, trzcinowy rylec i skupioną twarz skryby. A jednak ta scena nie jest wyłącznie lekcją historii. Ona jest lustrzanym odbiciem czegoś, co nadal dzieje się w nas, gdy sięgamy po długopis. Człowiek pisze, bo chce porządkować świat. Człowiek pisze, bo chce zostać. I człowiek pisze…
Czasem siadasz do pisania nie po to, żeby stworzyć coś pięknego. Siadasz, bo brakuje Ci oddechu w środku. Bo myśli krążą jak pszczoły w słoiku, ciało jest spięte, a w głowie wraca to znane: „jeszcze trochę wytrzymam”. Brzmi jak dzielność, ale bywa po prostu zgodą na to, żeby dalej zużywać siebie. Ekspresywne pisanie nie jest…
Pozytywne myślenie potrafi zadziałać jak porządny poranek po zbyt krótkiej nocy: przywraca pion, wyostrza perspektywę, pozwala wrócić do działania. Daje ulgę, bo porządkuje chaos w głowie. Problem zaczyna się wtedy, gdy pozytywność robi się zbyt grzeczna. Gdy staje się pokrywką na emocje, które nie zostały przeżyte, tylko schowane głębiej. Bo to, czego nie dopuszczasz do…